Oman zaciera negatywny obraz Arabów
Oman dla wytrawnych graczy w „państwa i miasta” w pierwszej kolejności kojarzy się z tym jedynym państwem na „O”. Ten odległy kraj arabski, graniczący z Arabią Saudyjską, Jemenem i Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi, z powodu izolacji do 1970 roku i utrzymywaniu społeczeństwa w swoistej „ciemnocie” do dzisiaj jeszcze kojarzy się z niebezpiecznym państwem arabskim, żyjącym tylko z ropy naftowej. Po przejęciu władzy przez Sułtana Kabusa rozpoczęła się przemiana tego kraju – wprowadzono obowiązkowe szkolnictwo, powstał pierwszy Uniwersytet, zaczęto inwestować petrodolary w rozwój kraju. Kiedy inni budują już statki kosmiczne Oman ma pierwsze pokolenie, które przeszło pełną ścieżkę edukacji. Przepisy o zakazie noszenia butów i okularów są za to dzisiaj dobrymi opowieściami dla turystów – bo na turystykę tutaj postawiono. Turystów napływa tutaj więcej z każdym rokiem ale daleko mu do „przemysłu” turystycznego Egiptu i to jest w nim bardzo cenne.
Co łączy Oman z Zanzibarem?
To co w pierwszej kolejności skojarzyło mi się z Zanzibarem to miękki, biały piasek na plaży i podobieństwo w otwartości i gościnności miejscowych.
Nic dziwnego, gdyż Zanzibar przez wieki był kolonią Omanu, zasilając Oman w niewolników oraz towary handlowe. Jednak zatrzymajmy się tutaj właśnie na plażach. Oman na całej swojej długości leży nad Oceanem Indyjskim (morze Arabskie i Zatoka Omańska są częścią Oceanu Indyjskiego), tak więc ma ponad 2000 km linii brzegowej.
Pomyślcie ile tam można znaleźć plaż!
Gospodarka Omanu
W starożytności Oman był ważnym graczem handlowym, a przez kraj przebiegały szlaki handlowe. Kadzidło od setek lat jest towarem eksportowym. Nazywany białym złotem jest żywicą drzewa kadzidłowca, rosnącego naturalnie tylko na obszarze Omanu. Naturalnym dobrem Omanu są złoża ropy naftowej i gazu. Kraj jednak zarobione w ten sposób środki inwestuje w dywersyfikację.
Religia i obyczaje w Omanie
Oman jest krajem muzułmańskim, a dominującym odłamem islamu jest ibadyzm – nurt rzadko spotykany w innych krajach arabskich, charakteryzujący się umiarkowaniem i pokojowym podejściem do życia. Mieszkańcy Omanu są niezwykle gościnni, a tradycje i kultura są głęboko zakorzenione w codziennym życiu.
Warto pamiętać o kilku zasadach:
Szacunek do lokalnych obyczajów – ubiór powinien być skromny, zwłaszcza w miejscach publicznych i religijnych (dla turystów powstają wydzielone kurorty i obowiązuję pełna swoboda).
Gościnność to podstawa – odczujesz ją w otwartej postawie i gestach.
- Podczas wizyty w meczetach należy zdjąć buty i odpowiednio się ubrać.
W Omanie panuje prawo szariatu czyli normy społeczne wyznacza religia i jej zasady – jako turysta szanuj zakaz publicznego okazywania uczuć czy zakaz spożywania alkoholu (ten jest dostępny dla turystów w ramach resortów bez ograniczeń).
Oman nadal jest monarchią dziedziczną, a władzę wykonuje Sułtan przy współpracy z radą doradców. Parlament w naszym rozumieniu nie istnieje, przy Sułtanie działa zespół doradców, a zarządzanie państwem jest przeniesieniem kultury klanu.
W kraju nadal dba się o tradycje – większość mieszkańców chodzi w tradycyjnych strojach jakim jest dishdasha dla mężczyzn i kumma – tradycyjna czapka omańska, a dla kobiet abaja. Dlatego w galerii handlowej nie znajdziesz ubrań światowych marek za to kilka marek własnych orientalnych perfum.
Geografia kraju
Kraj ten pod względem wielkości jest porównywalny do Polski, ale ludność to około 5 mln osób z czego około 40 % to obcokrajowcy. Dużo tu Hindusów, Filipińczyków, Pakistańczyków. Większość obsługi w hotelach, pracowników fizycznych to właśnie obcokrajowcy. Stolicą kraju jest Maskat.
Większość powierzchni tego kraju (około 2/3) to surowa pustynia schodząca wprost do lazurowych wód oceanu.
Oman jak na kraj pustynny ma unikalny charakter ze względu na różnorodność – odnajdziecie tam góry (najwyższy szczyt powyżej 3000 m.n.p.m.), liczne wadi czyli oazy w których hoduje się palmy daktylowe, bananowce, palmy kokosowe, jaskinie udostępnione do zwiedzania, rezerwaty przyrody, miejsca do nurkowania. Klimat różni się w zależności do części kraju. Pokażę to na przykładzie dwóch głównych obszarów do których trafiają turyści.
- Maskat: Stolica Omanu, położona na północnym wschodzie kraju, nad Zatoką Omańską. Klimat jest gorący i suchy, zwłaszcza latem, kiedy temperatury mogą przekraczać 40°C.
- Salala
: Położona na południu kraju, nad Morzem Arabskim. Ma unikalny klimat monsunowy, który latem (czerwiec-wrzesień) przynosi deszcze, mgły i bujną zieleń – coś niespotykanego na Półwyspie Arabskim. W tym okresie rejon Salala jest turystycznym rarytasem dla Arabów spragnionych niższych temperatur, a ceny idą mocno w górę.
Oman to kraj bez żadnej rzeki – w trakcie opadów tworzą się tymczasowe rzeki, bez żadnego lasu oraz bez linii kolejowej. Wodę mieszkańcy czerpią z głębinowych studni artezyjskich oraz morza. Używając wodę miej świadomość jakim kosztem ona się wylewa z kranu – to są w większości wody odsalane.
Oman – krótki przewodnik turystyczny
Moje doświadczenia ze zwiedzania tego kraju opiszę w odrębnym artykule. Dlatego dla dopełnienia podaję tylko kilka miejsc i wskazówek, które warto uwzględnić:
- Muscat – stolica pełna kontrastów
- Wielki Meczet Sułtana Kabusa – arcydzieło architektury islamskiej.
- Mutrah Souq – kolorowy bazar pełen przypraw, biżuterii i kadzidła.
- Pałac Al Alam – siedziba sułtana, otoczona imponującymi fortami.
- Pustynia Wahiba Sands
- Noc w beduińskim obozie pod gwiazdami.
- Przejażdżka na wielbłądach i sandboarding po wydmach.
- Fiordy Musandamu
- Rejs tradycyjną łodzią dhow po „Arabskiej Norwegii”.
- Możliwość spotkania delfinów i snorkeling w krystalicznej wodzie.
- Wadi Shab i Wadi Bani Khalid
- Naturalne baseny skalne idealne do kąpieli.
- Krystalicznie czysta woda otoczona palmami.
- Rejon z jeziorkami – Wadi Darbat
- Zielona oaza w regionie Dhofar.
- Malownicze wodospady i naturalne jeziorka, które w porze monsunowej tworzą niezwykły krajobraz.
- Plaże z bioluminescencyjnymi algami
- Najlepsze miejsca do ich obserwacji to plaże w regionie Dhofar i Al Sawadi.
- Zjawisko najlepiej widoczne w bezksiężycowe noce.
Polecam również artykuł z subiektywnymi rekomendacjami do zwiedzania, najlepszy jaki znalazłam w sieci. https://wnuczykije.pl/sg/atrakcje-omanu-subiektywnie-10-miejsc-ktore-musisz-zobaczyc/
Symbol Omanu – wielbłąd
Wielbłąd to tam główne zwierzę hodowlane i każde ma swojego właściciela. Do tego niezwykle mądre – samo wraca do domu. Spotkasz je na pustyni i na drodze. Będą to tylko wielbłądzice, bo w stadzie może być tylko jeden samiec. Wielbłąd to również pełnoprawny uczestnik ruchu drogowego. W przypadku kolizji z wielbłądem do zachodu słońca koszt wielbłąda obciąża właściciela auta, a kolizja po zachodzie słońca obciąża właściciela wielbłąda.
Oman subiektywnie
- Oman pachnie – nie tylko kadzidłem ale piżmem, miodem, gorącym piaskiem
- Jak myślę Omańczyk to mam obraz stonowanego, życzliwego, spokojnego człowieka.
- Magiczne zachody słońca
- Mniej nachalna kultura handlowa (uff – nie usłyszałam „taniej niż w biedronce, Lewandowski…)
- Ruch uliczny spokojny, w kraju obowiązują restrykcyjne przepisy np. punkty karne zwiększają wysokość składki ubezpieczeniowej.
- Jedyny kraj bez coca coli.
- Dbałość o własne tradycje i tożsamość
Podsumowanie
Oman– to miejsce, które zaprasza do zatrzymania się, refleksji i poczucia jedności z naturą. To podróż, która zostawia w sercu ślad na długo po powrocie. Przebywanie w Omanie to jak zanurzenie się w inny świat – pełen spokoju, gościnności i niezwykłej harmonii z naturą.
Wędrując po ulicach miasta chłonęłam zapach kadzidła unoszącego się w powietrzu, podziwiałam surowe piękno gór Hajar i delektowałam się smakiem świeżych daktyli. Jednak najpiękniejsze przeżycie spotkało mnie nad morzem – podczas nocnej wizyty na plaży zobaczyłam zjawisko, które wyglądało jak czysta magia. Każda fala rozbłyskiwała niebiesko-zielonym światłem dzięki bioluminescencyjnym algom. Czułam się częścią wszechświata – małą istotą w obliczu wielkiego piękna natury. Moja podróż do Omanu nie była zwykłą turystyczną wyprawą – stała się osobistą podróżą do wewnątrz siebie.
Pozdrawiam.
Barbara Jacińska
